“ben öyle bilirim ki yaşamak
berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır” demiş ismet özel.

yaşamak mutluluğun peşinde koşmaktır, oturup onu beklemek değil.

bütün insanlık onun için çabalıyor. mutlu olmak.

bütün çalışanlar onun için, bütün bu okula gitmekler, eziyetler, onun için değil mi?

okula niçin gideriz? ileride mutlu olabilmek için değil mi?

emeklerinin karşılığını alabilmek için. 

bütün bu pahalı zevkler, arabalar, evler, lezzetler, yiyecekler, içecekler, eğlenceler, lunaparklar, hepsi mutluluk adına kurulmuş sahte oyuncaklar değil mi?

ama hepsi sahte işte. hepsi küçücük bir mutluluk vermekte. 

hepsi cüz’i ve geçici bir mutluluk.

sürekli olmayan mutluluk, mutluluk değildir. bana geçici bir mutluluk verirsen, bittiğinde üzülürüm.

burada herkes mutluluğu arıyor, ama çoğumuz yanlış yerde arıyoruz.

gerçek mutluluk bu dünyadaki zevklerde lezzetlerde değil

ebedi bir mutluluk gerçek mutluluktur.

burda 3 dakikalık dünya zevklerini terketmek bizi gerçek mutluluğa ulaştırır.

asıl huzura, mutluluğun dünya için biçilmiş bir kaftan olmadığını öğrendiğinde ulaşırsın.